شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16818

باده خور غم خور و پند مقلّد مینوش/اعتبار سخن عام چه خواهد بودن 

چو مستم کرده ای مسطور منشین/چو نوشم داده ای زهرم منوشان 

شود غزالۀ خورشید صیدلاغرمن/ گر آهویی چو تو یکدم شکار من باشی 

گرچه راهیست پر از بیم ز ما بر دوست/رفتن آسان بود از واقف منزل باشی 

حسن تعلیل

تشبیه

تشخیص

جناس

کنید داخل اجزای نوشداروی ما / هر آن گیاه که برگش به نیشتر ماند                           ماند

تو به خوبان همه فرمان دهی و عین خطاست / که کند شاه ختن پیش تو نافرمانی                           است

زلفت به سر خویش و جمالت به جدایی / هر یک چه دهم شرح که بر من چه جفا کرد                           دهم

بسی نماند که گردد دهانِ غنچه خندان / چو طوطی از رهِ تلقین عندلیب سخنور                           نماند