شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19384

در خطاب آدمی ناطق بدی / در نوای طوطیان حاذق بدی         

ظاهر دستار چون حلّۀ بهشت / چون منافق اندرون رسوا و زشت

روزکی چندی سخن کوتاه کرد / مرد بقال از ندامت آه کرد     

نیم‌شب با گریه مستانه حالی داشتم / تلخ شد عیش من از لبخند بی هنگام صبح

گرت زندگانی نوشته است دیر / نه مارت گزاید نه شمشیر و شیر

وگر در حیاتت نمانده است بهر / چنانت کشد نوشدارو که زهر

ندیدمش روزی که ترکش نبست / ز پولاد پیکانش آتش نجست

کنونت به مهر آمدم پیشباز / نمی‌دانی‌ام از بداندیش باز

چو در وقت بهار آیی پدیدار / حقیقت، پرده برداری ز رخسار (تشبیه)

لیک چنان خیره و خاموش ماند / کز همه شیرین سخنی، گوش ماند (حس آمیزی)

راست به مانند یکی زلزله / داده تنش بر تن ساحل، یله (جان بخشی)

چون بدوم، سبزه در آغوش من / بوسه زند بر سر و بر دوش من (مراعات‌نظیر)