شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 5203

شد در ره او جسمم با آن که ز خوبان بود/ این کشتی بی‌لنگر پرورده طوفان‌ها

کشتی ز صبر ساز که داری ز سوز و اشک/ دل چون تنور گشته و طوفان برآمده

در این گرداب بی‌پایان منه بار شکم بر دل/ که کشتی روز طوفان غرقه از باد شکم گردد

کیستم من مشت خار در محیط افتاده‌ای/ دل به دریا کرده‌ای، کشتی به طوفان داده‌ای

عاشق از بار لباس عاریت آسوده است/ بید مجنون را کلاه و جامه از موی خود است

پیوسته دهد باده و ساقی نتوان خواند/ همواره تراشد بیت و آزر نتوان گفت

به پای خویش آخر تیشه خواهی زد به ناکامی/ اگر در زور بازوی هنر چون کوهکن باشی

بازی جنّت مخور، کز بهر عبرت بس بود/ آنچه آدم دید از آن گندم نمای جو فروش

ز افتادگی است گر نشد آواز ما بلند/ کی از سپند سوخته گردد صدا بلند

گفت: آن یار کزو گشت سر دار بلند/ جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد

گمان بد مبر بر کس، نکو بر/ حلیمی کن ز کمتر کس فرو بر

به رغبت بر همه‌کس، مهربان باش/ همه‌کس را چو خورشید جهان باش