شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 14398

ب و ث

الف و ت

پ و ث

ب و پ

مه و خورشید نظر شد که از او خاک چو زر شد 

کبر و تکبّر بگذار و بگیر 

به جان آتشینم به رخ زعفرانی  

خورشید از رویش خجل گردون مشبّک همچو دل  

کجا الوان نعمت زین بساط آسان شود پیدا / که آدم از بهشت آید برون تا نان شود پیدا (مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن)

مرا مصلحت نیست لیکن همان به / که در پرده باشی و بیرون نیایی (فعولن فعولن فعولن فعل)

بتگر اگر تیشه نیارد به دست / پیکر بت را نتوان نقش بست (مفتعلن مفتعلن مفتعلن)

عمر گویندم که ضایع می‌کنی با خوبرویان / وان که منظوری ندارد عمر ضایع می‌گذارد (فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن)

مجنون صاحب درد را لیلی عیادت می‌کند / فرهاد شورانگیز را شیرین به مهمان می‌‌رسد

گفتم چو طاووسی مگر عضوی ز عضوی خوب‌تر / می‌بینمت چون نیشکر شیرینی از سر تا قدم

نور چو فوّاره زند بوسه بر این باره زند / رشک سلیمان نگر و غیرت جمشید مرا

چندان بنالم ناله‌ها، چندان برآرم رنگ‌ها / تا برکنم از آینه، هر منکری من زنگ‌ها