شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 18806

فضل و ادب مرد مهین نسبت اوی است / شاید که نپرسی ز پدر وز عم و خالش

 براند مر پدرت را کشان کشان ز بهشت / نظر به سنبله‌ی تر یکی ستمکاری

 معلّم گو ادب کم کن که من ناجنس شاگردم / پدر گو پند کمتر ده که من نااهل فرزندم

 صبر بسیار بباید پدر پیر فلک را / تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید

کوی نومیدی مرو امیدهاست / سوی تاریکی مرو خورشیدهاست

مرغ با پر می‌پرد تا آشیان / پرّ مردم همت است ای مردمان

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل / و گر مراد نیابم به قدر وسع بکوشم

حدّ خود بشناس و بر بالا مپر / تا نیفتی در نشیب شور و شر

گفتم زمان عشرت، دیدی که چون سرآمد؟ / گفتا خموش حافظ، کاین غصّه هم سرآید

غفلت حافظ در این سراچه عجب نیست / هر که به میخانه رفت بی‌خبر آید

ذرّه را تا نبود همّت عالی حافظ / طالب چشمه‌ی خورشید درخشان نشود

مرو به خواب که حافظ به بارگاه قبول / ز ورد نیم‌شب و درس صبحگاه رسید

می‌شود پرده‌ی چشمم پر کاهی گاهی / دیده‌ام هر دو جهان را به نگاهی گاهی

از شگرفی‌های آن قرآن‌فروش / دیده‌ام روح‌الامین را در خروش

گر توتیایی افکنی در دیده‌ام از راه خود / از رشک چشم خود نمک در دیده‌ی اختر کنم

من درون شیشه‌های عصر حاضر دیده‌ام / آنچنان زهری که از وی مارها در پیچ و تاب