شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16906

ای ستمکار بیندیش از آن روز سیاه/  که تو را شومی ظلم افکند از جاه به چاه

روز حشر از دل عاشق به جز این نیست سوال / که چه آمد به تو از یار ستمکارۀ تو

به آب تیغ شود شسته عاقبت صائب / غبار خواب ز چشم و دل ستمکاران

آن کس که ستم کرد بر این شهر ستم دید / ایزد نپسند ستم از هیچ ستمکار 

سرو را بی‌حاصلی باشد حصار عافیت                              اهل دنیا تکیه بر دیوار این مفلس کنید

چو بید قامت من شد دوتا ز بی‌ثمری                              اگر ز جوش ثمر، شاخسار می‌شکند

بید مجنونیم در بستان‌سرای روزگار                              سر به پیش انداختن از شرم، بار ما بس است

هرکه دست خود کند پیش تهی‌دستان دراز                 بر امید میوه زیر سرو دامان واکند

کسی که خرد را ندارد ز پیش / دلش گردد از کرده خویش، ریش

هوا را مبر پیش رای و خرد / کز آن پس خرد سوی تو ننگرد

کرا در جهان هست هوش  و خرد / کجا او فریب زمانه خورد

مدارا خرد را برادر بود / خرد بر سر جان چو افسر بود