شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 19151

چون کتابت در آن دوران مرسوم نبوده است

بیشتر آثار دینی اهمیت داشته است

به سبب اهمیتی که سنت شفاهی در ایران پیش از اسلام داشته است

حاکمان وقت از کاتبان حمایت نمی‌کردند

در آغاز این دوره، هنوز بیشتر دانشمندان ایرانی آثار خود را به عربی می‌نویسند تا بتوانند در سرتاسر دنیای اسلام خوانندگان بیشتری پیدا کنند.

پس از گذشت چند سده و رواج و نفوذ معارف اسلامی و متون دینی، آمیختگی زبان فارسی دری با زبان عربی افزایش می‌یابد و همچنین بسیاری از اصطلاحات علمی، ادبی، دینی و سیاسی جدید از راه ترجمه متون عربی، وارد زبان دری می‌شود.

وجود سخنورانی چون رودکی، فردوسی، زکریای رازی و بسیاری از شاعران و نویسندگان فارسی‌گوی دیگر، بیانگر اهمیّت این دوره است.

این دوره، دوره ترقی در همه زمینه‌های علمی بود و مردان مشهوری از آغاز تا پایان این دوره در فلسفه و طب و علوم دینی، سرگرم تألیف بودند.

امیران سامانی، شاعران فارسی‌گوی را تشویق می‌کردند  عده‌ای از دانشوران خراسان

امیران سامانی، مترجمان را به ترجمه کتاب‌های معتبری به نثر فارسی ترغیب می‌کردند  محمدبن جریر طبری

امیران سامانی، دانشمندان را به تألیف آثار فلسفی و طبی تشویق می‌کردند  محمدبن جریر طبری

امیران سامانی، آداب و رسوم ملّی ایران را ترویج می‌کردند  عده‌ای از دانشوران خراسان