شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18284

در کام کهینه جرعه‌ام رطل است / بر نام مهینه قرعه‌ام یار است

ایمان بهلم که نوبت کفر است / سبحه بدرم که وقت زنار است

ساقی جامی که عشرتم خام است / مطرب زیری که حالتم زار است

تسبیح ببر که در کفم بند است / دستار مهل که بر سرم بار است

مدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت / خرابم می‌کند هر دم فریب چشم جادویت

سواد لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم / که جان را نسخه ای باشد ز لوح خال هندویت

تو گر خواهی که جاویدان جهان یک سر بیارایی / صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

زهی همت که حافظ راست از دنیی و از عقبی / نیاید هیچ در چشمش به‌جز خاک سر کویت

ندیدند کس را کز آن شوره دشت / به مأواگه خویشتن بازگشت

غم غریبی و غربت چو برنمی‌تابم / به شهر خود روم و شهریار خود باشم

صبح من شام غریبان است از شامم مپرس / تا به کام غم در این غربت‌سرا افتاده‌ام

فراغ خاطر از سیر و سفر جستم نشد حاصل / غم غربت فراهم کردم و سوی وطن بردم

خدمت از رسم و ره پیغمبری است                                                     مزد خدمت خواستن سوداگری است

میان طاعت و اخلاص و بندگی بستن                                                چه پیش خلق به خدمت، چه پیش بت زنّار

طریقت به‌جز خدمت خلق نیست                                                       به تسبیح و سجّاده و دلق نیست

مردم بیگانه را خاطر نگه دارند خلق                                                        دوستان ما بیازردند یار خویش را