شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 14937

در آفاق گشاده است و لیکن بسته است / از سر زلف تو تا پای دل ما زنجیر 

خواهم شدن به میکده گریان و دادخواه / کز دست غم خلاص من آن‌جا مگر شود 

دیده عقل مست تو چرخه چرخ پست تو / گوش طرب به دست تو بی‌تو به سر نمی‌شود 

مگر به تیغ اجل خیمه بر کنم ورنه / رمیدن از در دولت نه رسم و راه من است

ژاله از نرگس چکید و برگ گل را آب داد / وز تگرگ نازپرور مالش عنّاب داد  ( ۵ استعاره )

چو تَنگ شکر در عقیق آورم / ز پسته شراب رحیق آورم ( ۳ استعاره )

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود / هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود (۱ استعاره )

چهره باغ به خونابه فرو می‌شستم / دهن چشمه پر از لؤلؤی تر می‌کردم ( ۴ استعاره )

ت _ ث _ پ _ ب _ الف

ت _ الف _ ب _ پ _ ث

ب _ ت _ پ _ الف _ ث

ب _ الف _ ت _ ث _ پ