شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16997

مرد هشیار منم، کم خبر از عالم نیست / وین کسی داند، کز عالم ما با خبر است      کسی

جان من، همنفس باد سحر خواهد بود / تا ز بویت نفسی در تن باد سحر است            نفسی

خاک بادا! سر من، گر سر افسر، دارم / تا به خاک کف پای تو سرم، تاجور است        سرم

آخر آن خار که بر رهگذرت نپسندم / بر دل من چه پسندی، که تو را رهگذرست؟         خار

جناس، مراعات‌نظیر

مجاز، کنایه

کنایه، تلمیح

تلمیح، جناس

شرط وفاست آنکه چو شمشیر برکشد / یار عزیز جان عزیزش سپر بود

همدمی نیست که گوید سخنی پیش منت / محرمی نیست که آرد خبری سوی توام

چه روزها به شب آورد جان منتظرم / به بوی آن که شبی با تو روز گرداند

در آن چمن که بتان دست عاشقان گیرند / گرت ز دست برآید نگار من باشی

سواد دیده غم‌دیده‌ام به اشک مشوی / که نقش خال توام هرگز از نظر نرود

آن چنان مهر توام در دل و جان جای گرفت / که اگر سر برود از دل و از جان نرود

پیر میخانه سحر جام جهان بینم داد / وندر آن آینه از حُسن تو کرد آگاهم

شیخ گفتا کار من سخت اوفتاد / آتشم در خانه و رخت اوفتاد