شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن

مفهوم کلی کدام بیت، وصف طبیعت نیست؟

زمین از باد فروردین که از گل بود پر چهره/ به مهر ماه و ماه مهر گشت از میوه پر شکّر

خزان را داد پنداری فلک ملک بهاران را/ که اندر باغ زرین تخت گشت آن زمردین افسر

مخواه تابش از ایشان اگر همه مهرند/ مجوی گوهر از ایشان اگر همه کان‌اند

به لؤلؤ ابر بیاراست روی صحرا را/ مگر نشاط کند شهریار زی صحرا

با توجه به ویژگیهای ادبی ابیات زیر آرایههای کدام ببت درست است؟

دهان تنگ شیرینش مگر ملک سلیمان است/که نقش خاتم لعلش جهان زیر نگین دارد (تشبیه-تضاد)

خدا را داد من بستان از او ای شحنه‌ی مجلس/که می با دیگری خورده‌ست و با من سر گران دارد (کنایه-مجاز)

حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است/کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد (تلمیح-تضاد)

صبا از عشق من رمزی بگو با آن شه خوبان/که صد جمشید و کیخسرو غلام کمترین دارد (تلمیح-تشخیص)

لحن کدام بیت حماسی نیست؟

بگیر و ببر زنده بر دار کن/از او نیز با من مگردان سخن

شده بر بدی دست دیوان دراز/ز نیکی نبودی سخن جز به راز

دیگران از شکست بنشینند/زلف او از شکست برخیزد

برید و درید و شکست و ببست/یلان را سر و سینه و پا و دست

با توجّه به متن زیر کدام ویژگی نادرست است؟

«پارسازاده‌ای را نعمت بیکران به دست افتاد؛ فسق و فجور آغاز کرد. باری به نصیحتش گفتم ای فرزند دخل آب روان است و عیش، آسیاب‌گردان. یعنی خرج فراوان کردن، مسلّم کسی را باشد که دخل معیّن دارد. عقل و ادب پیش گیر و لهو و لعب بگذار که چون نعمت سپری شود، سختی بری و پشیمانی خوری.»

کاربرد «را» در نقشی به‌جز نشانه مفعول

ایجاز

حذف فعل به قرینه

کاربرد ضمیر متصل «ش» در نقش مفعول

در کدام گزینه به مفهوم عبارت زیر اشاره شده است؟

«چون بشناختم که آدمی، شریف‌ترِ خلایق است و قدر ایّام عمر خویش نمی‌داند، در شگفت افتادم.»

کو صبح نشاطی که دمی شاد برآرم؟/ چون شمع سحر روز مرا شام رسیده‌ست

شام به غفلت گذشت و صبح به خجلت/ تا نِگَرَد خواجه روز هم به سر آمد

در زمانی که شوند اهل خرد سخره‌ی خلق/ مستی و بی‌خبری هست ز آگاهی بهْ

ظلمت ظلمتگر از پشت زمین برخاستی/ روی بنمودی به مردم چهره‌ی گلگون عدل