شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 12665

 دامن محبت را گر کنی ز خون رنگین/ می‌توان تو را گفتن پیشوای آزادی (توجه به بن‌مایۀ مترادف با دموکراسی غربی)

 آستین چو از چشم برگرفتم/ سیل خون به دامان روانه کردم (سرودن شعر در قالب تصنیف و ترانه)
 

 ای دل، بسی رموز و اشارات در ره است/ قانون عقل گیر و برو بر ره نجات ( تاكيد بر درون‌مایۀ قانون)

 یک مرغ گرفتار در این گلشن ویران/ تنها به قفس ماند، هزاران همه رفتند (حاوی مضامین سیاسی، اجتماعی و وطنی)
 

در ره ناموس ملک و ملت و خویش و تبار / با نشاط شیر و با عزم پلنگ آماده شو

از فرنگ آمد به ایران طرفه‌های رنگ‌رنگ / شاه را مجذوب کرد آوازه شهر فرنگ

زن بود شعر خدا، مرد بود نثر خدا / مرد نثری سره و زن غزلی تر باشد

ور شمار فضل او را دفتری سازد کسی / هرچه قانون شمار است اندر آن دفتر شود

برادرم روحی فداک نه کاغذ از تو می‌رسد نه ملک، ما را چو روزگار فراموش کرده‌اید.

از غرور فرنگی‌ها دور نیست که بالمثل من خودم بروم و خدا نخواسته هیچ کار از پیش نرود.

اختلاف میان ایشان در معرفت خالق و ابتدای خلق بی‌نهایت و رای هریک بر این مقرّر که من مصیبم و خصم مخطی.

کجا به خاطر می‌رسید که در دارالخلافه به‌دست دشمن بیفتد؟ یفعل الله ما یرید و یحکم ما یشاء.