شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12473

تا سر زلف تو در دست نسیم افتاده است / دل سودازده از غصّه دو نیم افتاده است

‌چشم جادوی تو خود عین سواد سحر است / لیکن این هست که این نسخه سقیم افتاده است

سایه‌ی قدّ تو بر قالبم ای عیسی‌دم / عکس روحیست که بر عظم رمیم افتاده است

همچو گرد این تن خاکی نتواند برخواست / از سر کوی تو زان رو که عظیم افتاده است

مرغ با فروتنی از کرم پرسید که تا به کی در پیله بر خویشتن می‌تند.

خواست بداند تا چند در کنج خلوت منزوی و در محبص تن، زندانی می‌ماند.

کرم پاسخ داد در فکر رستن است و جستن، در فکر پروانه شدن.

کرم می‌خواست وارهد، یا به مرگ یا به پر برآوردن بهر پریدن.

 در هر نفس، دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی، شکری واجب.

الهی، ستایش از آنِ توست که کردگار روزی‌رسانی و یکتا در نام و نشانی.

الهی، دانایی و معرفتی ده که از راه نیفتیم، بینایی و بصیرتی ده تا در چاه نیفتیم.

الهی، در دل‌های ما، جز تخم محبّت خود مکار و بر جان‌های ما جز باران رحمت خود مبار.