شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 7905

بر سر کوی غمش، بی سر و پا باید رفت / گاه با خویش و گه از خویش جدا، باید رفت

ای آسمان چو دور ندیمانش دیده‌ای / در دور خویش شکل مدور گرفته‌ای

دیوان حافظی تو و دیوانهی تو من/ اما پری به دیدن دیوان نیامدی

نسیم باد صبا جان من فدای تو باد/ بیا گرم خبری زان نگار می‌خواهی

از روی و رای خویش مه و آفتاب جوی / از قدر و بذل خویش سپهر و سحاب خواه

از لطف خود به جان مؤالف ثواب بخش‌ / وز قهر خود به جای مخالف عقاب خواه

اقبال و بخت و شوکت و فر هم‌عنان طلب/ تأیید و عون و فتح و ظفر هم‌رکاب خواه

بدخواه را ز چشمه رخشان تيغ خويش / سيراب ساز و چشمه عمرش سراب خواه

صید بیابان سر از کمند بپیچید / ما همه پیچیده در کمند تو عمدا (استعاره - جناس)

سحرگهان چو ز خواب خمار برخیزی / خیال بنگ و نشاط شراب خوش باشد (تشبیه ـ واج آرایی)

نه مهر است این که انده‌بار میغ است / نه هجر است این که زهرآلوده تیغ است (ترصیع ـ تکرار)

دل مردان کنی بر نیکوان سرد / رخ شیران کنی بر آهوان زرد (مجاز ـ موازنه)