شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 2961

بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی/ به غلغل در سماع آیند هر مرغی به دستانی

تو از هر در که بازآیی بدین خوبیّ و زیبایی/ دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی

سرو بستانی تو یا مه یا پری/ یا ملک یا دفتر صورتگری؟

خدایا چنان کن سرانجام کار / تو خشنود باشیّ و ما رستگار

ببین ذرات روحانی که شد تابان از این صحرا / ببین این بحر و کشتی‌ها که بر هم می‌زنند این‌جا

غم جمله را نالان کند تا مرد و زن افغان کند / که داد ده ما را ز غم کو گشت در ظلم اژدها

چه گویی دلم را که از من نترسی / ز دریا نترسد چنین مرغ آبی

کنون رفت باید به بیچارگی / سپردن به غم دل به یکبارگی

کان شمع سامان می‌دهد از شعله زرین بال ها: کان شَم ع سا/ مان می دَ هَد/ از شُع لِ زَر/ رین با ل ها

راز دل چون شمع محفل برملا باشد مرا: را زِ دل چُن/ شَم عِ مَح فِل/ بَر مَ لا با/ شَد مَ را

نفس آتشین کن به تسخیر گردون: نَ فَس آ تَ/ شین کُن بِ تس/ خی رِ گَر دون

من از بازوی خود دارم بسی شکر: مَ نَز با زو/ یِ خُد دا رَم/ بَ سی شُکر