شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 12298

ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است / به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را 

بی ماه مهرافروز خود تا بگذرانم روز خود / دامی به راهی می‌نهم مرغی به دامی می‌زنم 

بر تو خوانم ز دفتر اخلاق / آیتی در وفا و در بخشش

پس آنگهش ز کرم این قدر به لطف بپرس / که گر وظیفه تقاضا کنم روا باشد 

ماه فروماند از جمال محمد / سرو نباشد به اعتدال محمد

از کرده خویشتن پشیمانم / جز توبه ره دگر نمی‌‌دانم 

تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان‌‌بین / كس واقف ما نیست که از دیده چه‌‌ها رفت

 آب زنید راه را هین که نگار می‌‌رسد / مژده دهید باغ را بوی بهار می‌‌رسد

دزدند خودپرستی و خودکامی / با این دو فرقه راه نپیماید

بس سقف شد خراب و نگشت آسمان خراب / بس عمر شد تمام و نشد روز و شب تمام

خویشتن دیدن و از خود گفتن / صفت مردم کوته‌نظر است

همیشه بار جفا بردن و نیاسودن / همیشه رنج طلب کردن و نرنجیدن