شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 27648

با آن همه بیداد او وین عهد بی‌بنیاد او / در سینه دارم یاد او یا بر زبانم می‌رود

ای دلبر و مقصود ما ای قبله و معبود ما / آتش زدی در عود ما نظاره کن در دود ما

حجره خورشید تویی خانه ناهید تویی / روضه امید تویی راه ده ای یار مرا

رستم ازین بیت و غزل ای شه و سلطان ازل / مفتعلن مفتعلن مفتعلن کشت مرا

حسن اگر این است، ناصح همچو ما خواهد شدن / چوب تر، آخر به آتش آشنا خواهد شدن

ما به این در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم / از بد حادثه این‌جا به پناه آمده‌ایم

پیش از تو آب معنی دریا شدن نداشت / شب مانده بود و جرأت فردا شدن نداشت

ز شراب لعل نوشین من رند بی‌نوا را / مددی که چشم مستت به خمار کشت ما را

به ایوان‌ها تخت زرین نهاد / به خانه در آرایش چین نهاد

پیکرت آراسته حق چون پری / تا تو سوی صانع بی‌چون پری

گر من ز محبتت بمیرم / دامن به قیامتت بگیرم

هوا سرد و خرگاه خورشید گرم / زمین خشک و بالین جمشید نرم

مرا چون خلیل آتشی در دل است                    که پنداری این شعله بر من گل است

اجل ناگهان در کمینم کُشد                       همان به که آن نازنینم کشد

نه خود را به آتش به خود می‌زنم             که زنجیر شوق است در گردنم

گدایی که از پادشاه خواست دخت             قفا خورد و سودای بیهوده پخت