شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 19516

هنوز نگران است که ملکش با دگران است

سنگ سراچۀ دل به الماس آب دیده می‌سفتم و این بیت‌ها مناسب حال خود می‌گفتم

نخل‌بندی دانم ولی نه در بستان و شاهدی فروشم نه در کنعان

بقیت عمرش نمانده بود از این سبب در گرفتن او تأخیر کرد و در آن دگر تعجیل

یک دل پر درد دارم و یک جان پر زجر.

فلان را اصلی است پاک و طینتی است صاف، دارای گوهری است شریف و صاحب طبعی است کریم.

هرگاه که یکی از بندگان گنه‌کار پریشان‌روزگار دست انابت به امید اجابت به درگاه حق جل و علا بردارد.

گفتی خرده مینا بر خاکش ریخته و عقد ثریا در تاکش آویخته.

این دلق موسی است مرقّع و آن ریش فرعون است مرصّع.

جمعی پسران پاکیزه و دختران دوشیزه به دست جفای او گرفتار، نه زهره ی خنده و نه یارای گفتار.

اغلب اوقات به بازیچه فراهم نشستندی و لوح درست ناکرده در سر هم شکستندی.

گفت: نیک بخت آن‌که خورد و کشت و بدبخت آن‌که مرد و هشت.

الهی چون در تو نگرم از جمله تاج‌دارانم و چون در خود نگرم از جمله خاکسارانم.

الهی در سر خمار تو دارم و در دل اسرار تو.

الهی ضعیفان را پناهی. قاصدان را بر سر راهی.

الهی هر که تو را شناخت و عَلَم مهر تو افراخت، هر چه غیر از تو بود بینداخت.