شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12696

 قضا به تلخی و شیرینی ای پسر رفته است / تو گر ترش بنشینی قضا چه غم دارد؟

خسروا، هر چه تو را بر سرت آید نه از اوست / عقل داند که سراسر ز قضا می‌آید

چه شد قدر مرا گر چرخ دون‌پرور نمی‌داند؟ / صدف از ساده‌لوحی قیمت گوهر نمی‌داند

چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد / من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک

 دانی چه داریم آرزو سرهای ما در پای او / افتاده بر خاک درش دراعه و دستار ما

گر ز حال شب ما بی‌خبری معذوری / خفته را کی خبر از حالت بیماران است

چو در دستم بود دریای سرکش / چرا پرهیزم از سوزنده آتش

با سرو گوید قامتش هستی همین بالا و بس / کو روی و موی نازنین کو شیوه و رفتار ما

گر دست ما ز دامن وصل تو کوته است                                  اندر هوای قدّ تو همّت بلند بود

پیش قد تو سرو تمایل زیاد کرد                                 بادش فکند باز که بس خودپسند بود

آن دانه‌های خال سیه بر رخت مگر                                    از بحر چشم‌زخم بر آتش سپند بود

از قید زلف دلکش تو کس نبرد جان                               زیرا که مو به مو همه قید و کمند بود