شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10598

ز اضطراب دل و لکنت زبان پیداست / که شمع هم دم مردن وصیتی دارد

تا رفتنش ببینیم و گفتنش بشنوم / از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم

چه شد که از همه جا بوی درد می آید / ز هر که می شنوم آه سرد می آید

تا تو را آن بو کشد سوی جنان / بوی گل باشد دلیل گلستان

بدو گفت مهتر به روی دژم / که بر گوی تا از که دیدی ستم؟
 

اینکه گویند که بر آب نهاده ا‌ست جهان / مشنو ای خواجه که چون درنگری بر باد است
 

رو بخور و هم بده که گشت پشیمان / هر که نخورد و نداد از آنچه اندوخت
 

با نفس هر که برآمیختم / مصلحت آن بود که بگریختم