شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15842

تا برآمد از وطن یوسف عزیز مصر شد / دانه،گوهر در زمین پاک غربت می شود

می برد یاد وطن را هزّت و غربت ز دل /  آب چون واصل به گوهر شد جدا کی می شود 

اگرچه لالۀ من ریشه در خاک چمن دارد / ز وحشت برگ برگم داغ غربت در وطن دارد 

نگردد تشنه خاک وطن سیراب در غربت / که یوسف بر لب نیل آرزوی آب چه دارد 

بیا تا در می صافیت راز دهر بنمایم / به شرط آن‌که ننمایی به کج‌طبعان دل‌کورش                      («ش» پس از دل‌کور)

از سخن‌چینان ملالت‌ها پدید آمد ولی / گر میان همنشینان ناسزایی رفت رفت                            (ملالت‌ها)

پند حکیم محض صواب است و عین خیر / فرخنده آن کسی که به سمع رضا شنید                      (محض)

واعظ شحنه‌شناس این عظمت گو مفروش / زان که منزلگه سلطان دل مسکین من است                (من)

چو شبنم بیفتاد مسکین و خرد / به مه_ر آسمانش به عیّوق برد

 به جایی که بدخواه خونی بود / تواضع نمودن زبونی بود

بلندیت باید تواضع گزین / که آن بام را نیست سُلّم (نردبان) جز این

این حضرت آنان گرفتند صدر / که خود را فروتر نهادند قدر