شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20396

خسرو دفترچه من را بر می داشت و صفحه سفیدی را باز می کرد و ارتجالاً  انشایی می خواند. (بی درنگ و بدون اندیشه سخن گفتن)

باید بگویم سبک تقریر او در انشا تقلیدی بود کودکانه از گلستان سعدی. (بیان، بیان کردن)

خروس بر حریف مغلوب که تسلیم اختیار کرده، مخذول و نالان استرحام می کرد، رحم نکرد. (گریان)

او در ریاضی کُمِیتش لنگ بود، اما از همه درس های حفظی بیست می گرفت. (اسب سرخ مایل به سیاه)

مسند ـ نهاد ـ مضاف‌الیه                    

نهاد ـ نهاد ـ مفعول

مفعول ـ نهاد ـ مفعول                      

مضاف‌الیه ـ نهاد ـ متمم

یکی

دوتا

سه تا

چهارتا

به دوستی که ز بس محو لذّت عشقم                    به کاینات ندانم که دشمنی است مرا

برای رونق بازار خویش بازرگان              همی خورد ز پی یک دروغ صد سوگند

مرا به بند تو دوران چرخ راضی کرد             ولی چه سود که سررشته در رضای تو بست

شکر خدا که از مدد بخت کارساز               برحسب آرزوست همه کار و بار دوست