شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9320

برآمد برین روزگار دراز / کشید اژدهافش به تنگی فراز

بزن زخم، این مرهم عاشق است / که بی‌زخم مردن، غم عاشق است

ای که منظور ببینی و تأمّل نکنی / گر تو را قوّت این هست، مرا امکان نیست

گر بلایی رو نماید، رو متاب / کز بلا این کار ما بالا شود

هر سرخاری کلید قفل چندین آبله است / وای بر آن کس که خاری بی محابا بشکند

 هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو / کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست

 حلقة زلفش، تماشاخانة بادصباست / جان صد صاحب دل آن‌جا؛ بستة یک مو ببین

 نبض دل بی‌تابان، زین دست نمی‌جنبد / این موج سبک جولان، دریای دگر دارد