شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9762

شو منفجر ای دل زمانه / وان آتش خود نهفته مپسند
 

ای آن که به لطف دلستان همه‌ای / در باغ طرب سرو روان همه‌ای
 

ز رقیب دیو سیرت به خدای خود بنالم / مگر آن شهاب ثاقب مددی دهد سها را ( ثاقب : درخشان)
 

به یزدان هر آن کس که شد ناسپاس / به دلش اندر آید ز هر سو هراس
 

ما که از آه ندامت خرمن خود سوختیم        نیست «صائب» هیچ غم گر بشکند غربال ما

هرگز از صید مگس هم دام خود رنگین ندید               کم ز تار عنکبوتان رشته آمال ما

 ما ز خاطر آرزوی آب حیوان شسته‌ایم        زنگ ظلمت نیست بر آیینه اقبال ما

گردبادی را که می‌بینی در این دامان دشت               روح مجنون است می‌آید به استقبال ما

ﻣﻲ ﻛﻨﺪ آﺗﺶ زﺑﺎن دﻓﻊ ﮔﺰﻧﺪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ                                ﻣﺼﺮع ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺧﻮد ﺑﺎﺷﺪ ﺳﭙﻨﺪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ

ﺑﺎ ﻧﺴﺐ ﻣﺤﺘﺎج ﻧﺒﻮد ﺻﺎﺣﺐ ﻛﺴﺐ و ﻛﻤﺎل                           ﺑﻲﻧﻴﺎز از ﺑﺤﺮ ﮔﺮدد ﻗﻄﺮه ﭼﻮن ﮔﻮﻫﺮ ﺷﻮد

ﺧﻮد ﺷﻜﻦ را از ﺷﻜﺴﺖ دﻳﮕﺮان اﻧﺪﻳﺸﻪ ﻧﻴﺴﺖ                      ﻓﺎرغ اﺳﺖ از ﺳﻨﮓ ﭼﻮن ﺑﻲ ﺳﻨﮓ ﻣﻴﻨﺎ ﺑﺸﻜﻨﺪ

ﭘﺨﺘﮕﺎن از ﺧﻮد ﺑﺮون آرﻧﺪ آﺗﺶ ﭼﻮن ﭼﻨﺎر                              از رگ ﺧﺎﻣﻲ ﺑﻪ آﺗﺶ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ را ﻋﻮد ﺑﺴﺖ