شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 28489

ای دریغا، ای دریغا، ای دریغ/ کآنچنان ماهی نهان شد زیر میغ

شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی/ غنیمت است چنین شب که دوستان بینی

دل اگر خداشناسی، همه در رخ علی بین/ به علی شناختم من با خدا قسم خدا را

از درد سخن گفتن و از درد شنیدن/ با مردم بی‌‌درد، ندانی که چه دردی است

رشته تسبیح اگر بگسست، معذورم بدار/ دستم اندر ساعد ساقیّ سیمین‌ساق بود

سرو را بین بر سماع بلبلان صبح‌خیز/ همچو سرمستان به بستان، پای‌کوب و دست‌زن

پس هستی من ز هستی اوست/ تا هستم و هست دارمش دوست

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین/ به علی شناختم من به خدا قسم خدا را

نماند فتنه در ایام شاه جز سعدی/که بر جمال تو فتنه است و خلق بر سخنش

طومار ندامت است طبع من/حرفی است هر آتشی ز طومارم

گلاب است گویی به جویش روان/همی شاد گردد ز بویش روان

گدا را چو حاصل شود نان شام/چنان خوش بخسبد که سلطان شام

چهار

دو

یک

سه

فرهاد شورانگیز اگر در پای سنگی جان بداد / گفتار شیرین بی‌سخن در حالت آرد سنگ را

طالب لعل توام کان که به ظلمات افتاد / طلب چشمه حیوان نکند چون نکند؟

دست را بر اژدها آن کس زند / که عصا را دستش اژدرها کند

میانت را و مویت را اگر صد ره بپیمایی / میانت کم‌تر از مویی و مویت تا میان باشد