شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 8075

پروانه او شدم که هر ساعت / در جمع چو شمع می‌‌کشد زارم

چون تو قیام می‌‌کنی ما و ز پا فتادنی / چون تو به ناز می‌‌روی ما و به سر دویدنی

همه هستند سرگردان چو پرگار / پدیدآرنده خود را طلبکار

ای جفای تو ز دولت خوب‌‌تر / انتقام تو ز جان محبوب‌‌تر 

گفتم که کفر زلفت گمراه عالمم کرد / كفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

وضع زمانه قابل دیدن دو بار نیست / رو پس نکرد هر که از این خاکدان گذشت

نیست صائب چاه و زندان بر دل من ناگوار / همچو یوسف می‌‌‌فزاید عزت از خواریّ من

خاتم ملک سلیمان است علم / جمله عالم صورت و جان است علم

پیش ما باری ندارد هیچ کار                 هر که صاحب درد و درد آشام نیست

گر عیب کنی که زار می‌نالم          من زار ز عشق یار می‌نالم

کینم انداختند در دل تو              مهرت آمیختند در دل من

صبر شد روزه هجران بگرفت     تا مگر عید وصالش برسد

ای دل عبث مخور غم دنیا را/ فکرت مکن نیامده فردا را

صوفی بیا که آینه صافیست جام را/ تا بنگری صفای می لعل فام را

ساقی به نور باده برافروز جام را/ مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما

زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست/ راه هزار چاره‌گر از چارسو ببست