شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 31494

خوش بود یاریّ و یاری بر کنار سبزه‌زاری/ مهربانان روی بر هم وز حسودان برکناری

ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال/ مرغ زیرک چون به دام افتد تحمّل بایدش

ای سرخوشان ای سرخوشان آمد طرب دامن‌کشان/ بگرفته ما زنجیر او بگرفته او دامان ما

باد آمد و بوی عنبر آورد/ بادام شکوفه بر سر آورد

ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می‌رود/وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

محمل بدار ای ساربان تندی مکن با کاروان/کز عشق آن سرو روان گویی روانم می‌رود

زخم شمشیر غمت را به شکیبایی و عقل/ چند مرهم بنهادیم و اثر می‌نرود

با آن همه بیداد او وین عهد بی‌بنیاد او/در سینه دارم یاد او یا بر زبانم می‌رود

معشوقه به سامان شد تا باد چنین بادا/ کفرش همه ایمان شد تا باد چنین بادا

آمد آن شاهد دل‌برده و جان باز آورد/ جانم از نو به تن آن جان جهان باز آورد

شب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردن است/روز ستاره تا سحر تیره به آه کردن است

حق ز رخت کرده ظهور ای صنم/این چه ظهور است و چه نور ای صنم

از قالب شعری استفاده می‌کند

وزن شعر را رعایت می‌کند.

از کلماتی استفاده می‌کند که آهنگین باشد.

ردیف و قافیه را به‌درستی به کار می‌برد.

برآرم ز ایشان همه کام تو / درفشان کنم در جهان نام تو

که فرزند اگر چه بود نرّه شیر / به فنّ پدر او نباشد دلیر

یا مکن اندیشه به جنگ آورش / یا به یک اندیشه به تنگ آورش

چو با سفله گویی به لطف و خوشی / فزون گرددش کبر و گردن‌کشی