شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 24631

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست/سخن شناس نه ای جان من خطا این جاست

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است/در بند سر زلف نگاری بوده ست

چون لاله به نوروز قدح گیر بدست/با لاله رخی اگر تو را فرصت هست

سودا چه پزی تا که چو دلسوختگان/آزاد به ترک خود نگویی نشود

تأمل‌کنان در خطا و صواب / به از ژاژخایان حاضر جواب

سخن بی‌تأمل کم افتد صواب / زبان را عنان از خطا بازتاب

بی‌تأمل لب مزن کز لب گُهر می‌ریزدش / چون صدف هر کس سخن را در دهن می‌پرورد

من که از دشمن سخن گویم تأمل کن که چون / ماجرای دوست را زیر سخن پوشیده‌ام

به صدق کوش که خورشید زاید از نفست / که از دروغ سیه‌روی گشت صبح نخست

شیر در بادیة عشق تو روباه شود / آه از این راه که در وی خطری نیست که نیست

هر باد که از سوی بخارا به من آید / با بوی گل و مشک و نسیم سمن آید

من همان‌دم که وضو ساختم از چشمة عشق / چار تکبیر زدم یک‌سره بر هرچه که هست