شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 21403

سخن ها دارم از تو با تو بسیار/ولی خاموشی ام پند عظیم است

چو ماهی وقت خاموشی خموشیم/به وقت گفت ماه بی‌غباریم

در خاموشی چرا شوی کند و ملول/خو کن به خموشی که اصول است اصول

نظر کردم به چشم رای و تدبیر/ندیدم به ز خاموشی خصالی

من آنم که در پای خوکان نریزم / مر این قیمتی دُرّ لفظ دری را

گوهر چو روشن است که گوید حدیث سنگ؟ / عنبر چو عاطر است که گردد به گرد کف؟

خاصیتی با تو مضمر است گران‌سنگ / گوهر ارزنده با خزف مده ارزان

بر مرد نادان نریزم علوم / که ضایع شود تخم در شوره‌بوم

چه دلتنگ خفت آن فرومایه دوش/ که بر سفرۀ دیگران داشت گوش

چو سیراب خواهی شدن ز آب جوی / چرا ریزی از بهر برف آب روی؟

بزرگان نکردند در خود نگاه / خدابینی از خویشتن‌بین مخواه

گر آزاده‌ای بر زمین خُسب و بس/ مکن بهر قالی زمین‌بوس کس   

به صدق کوش که خورشید زاید از نفست / که از دروغ سیه‌روی گشت صبح نخست

شیر در بادیة عشق تو روباه شود / آه از این راه که در وی خطری نیست که نیست

هر باد که از سوی بخارا به من آید / با بوی گل و مشک و نسیم سمن آید

من همان‌دم که وضو ساختم از چشمة عشق / چار تکبیر زدم یک‌سره بر هرچه که هست