شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18441

ز روی لطف و دلداری بیا سامان کارم کن / که خود را بی تو سامانی نمی بینم نمی بینم

من از خاک درت رفتم،متاعم را به غارت ده / گرانی بردم از کویت،رقیبان را بشارت ده

بازآی که بی روی تو ای شمع دل افروز / در بزم حریفان اثر نور و صفا نیست

چه باشد گر به سوی ما قدم را رنجه فرمایی / به امیدی که چون باد بهار از در برون آیی

ای گلبن جوان برِ دولت بخور که من/ در سایۀ تو بلبل باغ جهان شدم

فراوان سخن باشد آکنده گوش/ نصیحت نگیرد مگر در خموش

کمال است در نفس انسان سخن/ تو خود را به گفتار ناقص مکن

گفتی ز سرّ عهد ازل یک سخن بگو/ آن گه بگویمت که دو پیمانه درکشم