شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 17047

گر چه مه در عالم‌آرایی ز گیتی بر سر آمد / کی تواند شد مقابل با رخت از ناتمامی

دو رویی با چنان رویی پلیدی در چنان جویی / چه کنجد پیش صدّیقان نفاقی کارفرمایی

جهانا چه بد مهر و بد خو جهانی / چو آشفته بازار بازارگانی

بت‌پرستان صورتش را سجده می‌آرند و شاید / گر کند خواجو به معنی آن جماعت را امامی

فلک‌ خورشید و جنت حور و بستان یاسمن دارد/ عیان این هر سه را در یک‌ گریبان ماه من دارد

نمی‌دزدد کس از لذات ‌کاهش آفرین خود را / فرو خورده‌ست شمع اینجا به ‌ذوق انگبین خود را

مرا بر قول مطرب گوش و مطرب در سماع / من از بادام ساقی مست و ساقی مست خواب

مبارک‌باد هر عیدی به ‌خسرو خاصه نوروزش/ بدین معنی ‌که از شادی بود هر روز نوروزش