شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1

در کدام گزینه، ترکیب کنایی با مفهوم «بی میلی و بی علاقگی» مشهود است؟

اینجا نشسته بر سر هر راهی/ دیو دروغ و ننگ و ریاکاری/ در آسمان تیره نمی بینم/ نوری ز صبح روشن بیداری

هر دم از آیینه می پرسم ملول/ چیستم دیگر به چشمت چیستم؟/ لیک در آیینه می بینم که وای/ سایه ای هم زآنچه بودم نیستم

چشمان تو رنگ آب بودند/ آن دم که تو را در آب دیدم/ در غربت آن جهان بی شکل/ گویی که تو را به خواب دیدم

من و آن تازه نسیم دلکش/ می گشاییم سوی هم آغوش/ همچو دو مست، ولی من آتش/ او به دل سرد و بیفتاده ز جوش

مفهوم کدام گزینه با بیت «فروغ رویت ‌اندازی سوی خاک / عجایب نقش‌ها سازی سوی خاک» قرابت دارد؟

ای از فروغ تو روشن سرای چشم / وی خاک آستان درت توتیای چشم

این همه عکس می و نقش نگارین که نمود / یک فروغ رخ ساقی است که در جام افتاد

نور دل من ز عکس روی توست / تاج سر من ز خاک پای توست

چند فروزم چراغ از عَلَم آه خویش / بزم مرا ده فروغ از رخ چون ماه خویش

جدا از فعل‌های امر و نهی، زمان فعل‌های چند تا از مصراع‌های زیر نادرست مشخّص شده است؟

الف) به آورد با او بسنده نبود: ماضی بعید

ب) کنون من گشایم چنین روی و موی: مضارع مستمر

ج) ز چنگم رهایی نیابی مشور: ماضی نقلی

د) زمانه ز مادر چنین ناورید: ماضی ساده

هـ) پر از درد بودند برنا و پیر: ماضی التزامی

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا

عبارت زیر چند نادرستی املایی دارد؟

«از غزا دو ماهی حازم در آبگیری که صیّادان از آن می‌گذشتند می‌زیستند که دست‌برد زمانه‌ی جافی را دیده بودند و از ذخیرت تجربت بی‌بهره نبودند. پس گفتند وقت حیلت است که عاقل هرگز از منافع دانش نومید نگردد و در دفع مکاید دشمن تأخیر ثواب نبیند امّا ماهی دیگر که قفلت بر احوال وی غالب و عجز در افعالش ظاهر بود، حیران و مدحوش در فراز و نشیب می‌دوید تا گرفتار شد.»

یکی

دو تا

سه تا

چهار تا

در کدام گزینه آرایه‌های ذکر شده به درستی آمده است؟

الف- به چشم هر که سیه شد جهان ز رنج خمار / شراب تلخ کم از آب زندگانی نیست (حس‌آمیزی)

ب- پیش طوفان سرشکم ز حیا آب شود / ابر گرینده که بر ساحل عمان گذرد (تلمیح)

ج- تو گرم سخن گفتن و از جام نگاهت / من مست چنانم که شنفتن نتوانم (حسن تعلیل)

د- مرغ دل باز هوادار کمان ابرویی‌ست / ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد (ایهام)

هـ

- چو گفتمش که دلم را نگاه‌دار چه گفت؟ / ز دست بنده چه خیزد، خدا نگه دارد (مجاز)

الف، د