شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه | آزمون شماره 138

با بی‌حوصلگی رانندگی کردن

پیراهن بر تن کردن

رو به راه بودن 

بی وقت نماز خواندن

تشبیه / استعاره/ کنایه 

مجاز / جناس همسان / استعاره 

تشبیه / تلمیح / کنایه

تشخیص / تشبیه / تکرار

دوش گفتا ز تیرگی شب من / زلف حور است و رای اهریمن 

اگر عاقل بود داند که مجنون صبر نتواند / شتر جایی بخواباند که لیلی را بود منزل 

گل ز شبنم نتوانست عرق کردن خشک / بس که در کوی تو بازار تماشا گرم است

چو نامردم آواز مردم شنید / میان خطر جای بودن ندید 

رشته فکرم پاره شد : از بیت رفتن تمرکز

مِهر بر دل نشستن : عاشق شدن

در کام کشیدن : کنایه از کامروا شدن 

سر به مُهر : سربسته 

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست / منزل آن مه عاشق‌کش عیار کجاست

ای آبشار، نوحه‌گر از بهر چیستی / چین بر جبین فکنده ز اندوه کیستی 

ای سرو پای‌بسته به آزادگی مناز / آزاده من که از همه عالم بریدهام 

بشکن دل بی‌نوای ما را ای عشق / این ساز، شکستهاش خوشآهنگ‌تر است