شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9909

صبا به لطف بگو ان غزال رعنا را/که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

چند گفتی نظم و نثر و راز فاش/ خواجه یک روز امتحان کن گنگ باش

بر دل خود کم نه اندیشه معاش/ عیش کم ناید تو بر درگاه باش

نجوید جان از آن قالب جدایی/که باشد خون جامش در رگ و پی

دوام پرورش اندر کنار مادر دهر / طمع مکن که در او بوی مهربانی نیست

چه حاجت است عیان را به استماع بیان / که بی‌وفایی دور فلک نهانی نیست

دل ای رفیق در این کاروان‌سرای مبند / که خانه ساختن آیین کاروانی نیست

چو بت‌پرست به‌صورت چنان شدی مشغول / که دیگرت خبر از لذّت معانی نیست

گر بنوازی به لطف ور بگدازی به قهر                                 حکم تو بر من روان زجر تو بر من رواست

دل اندر مهر آن بت‌روی بندم                                            هر آن‌چه او پسندد من پسندم

جور خوبان آتش‌افروز است و مهر آتش‌فشان                  در وفا آن ذوق نبود کز جفا می‌یابمش

هر چه بر من قضای تو بنوشت                                      همه نیکو بود نباشد زشت