شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 15213

چو من از خویش برستم ره اندیشه ببستم (فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن)

ای شب خوبی و بهی جان بجهد گر بجهی (مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن)

از آن برق رخسار و سیما چه می‌شد (مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن)

گاه مرا پیش کند شاه چو سرلشکر خود (مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن)

سرافرازی

سحرگاهان

از این صورت

ملامت مکن

همه را ملک مجاز است بزرگیّ و امیری / تو خداوند جهانی که نه مردی و نه میری

همه بینند نه این صنع که من می‌بینم / همه خوانند نه این نقش که من می‌خوانم

همه بر من چه زنی زخم فراق؟ ای مه خوبان / نه منم تنها کاندر خم چوگان تو گویم

سخن از نیمه بریدم که نگه کردم و دیدم / که به پایان رسدم عمر و به پایان نرسانم