شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 11086

ماسوا: مخفّف ماسوی الله ؛ آنچه غیر از خداست ، همه مخلوقات

حقّه: محفظۀ کوچکی که دری جداگانه دارد و برای نگهداری اشیای گران بها به کار می رود، جعبه ، صندوق

سودا: اندیشه، هوس ، عشق؛ سودای کاری گرفتن کسی را: هوس کاری به سر کسی زدن

صبا: بادی که از طرف شمال شرقی می وزد؛ باد پاییزی

به ایرانیان تنگ و بند آورید ( اسیر کردن ایرانیان )

سر هم نبرد اندر آرد به گرد ( شکست دادن حریف )

غمی شد ز پیکار دست سران ( پهلوانان ناراحت شدند )

سپهر آن زمان، دست او داد بوس ( تقدیر و تشکر )

بر آتش عشقت آب تدبیر / چندان که زدیم باز ننشست

غمی رسید به روی زمانه از تقدیر/ که پشت طاقت گردون دوتا کند بارش

از شط غم، کشتی می بر کنار آرد مگر / ورنه از تدبیر نتوان بَست بر دریا پُلی

خدا کشتی آن جا که خواهد بَرَد / اگر ناخدا جامه بر تن دَرَد

نشسته‌ام به خموشی رسیده جان بر لب / که یک شرابم از آن لعل سبزپوش رسد

اگر بایست دایم بود خاموش / زبان بودی عبث، بی‌ماحصل گوش

ای مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز / کان سوخته را جان شد و آواز نیامد

هجوم عشق دل را تنگ دارد / کجا پروای نام و ننگ دارد