شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19224

 تو خود را از آن در چَه انداختی / که چَه را ز ره باز نشناختی
 

گفت اگر جام جم شکست تو را  / دیگری به از آنت بفرستمم
 

نمی‌دانم چه نفرینی گریبان‌گیر مجنون است / که وحشی می‌کند چشمانش آهوهای صحرا را
 

فریب خال گندمگون او خوردم ندانستم / که خواهد ساختن این نقطه پرگار عاشق را

الف، د

الف، ه_

ب، د

ج، ه_

بر قدم او قدمی می‌کشید       وز قلم او رقمی می‌کشید

عزم دیدار تو دارد جانِ بر لب آمده       باز گردد یا بر آید چیست فرمان شما؟

مرد باش و سخره مردان مشو       رو سر خود گیر و سرگردان مشو

تو رنجه مشو، برون میا  از در خویش    من خود چو قلم، همی دوم بر سر خویش

عقلم از غمزه‌ی آن چشم سیاه اندیشد / زانکه هشیار بود بر حذر از مردم مست

گفتمش دور از تو در چشم جهان‌بین نور نیست / گفت باور می‌توان کرد این سخن پر دور نیست

هر دو ابروی تو طاقند به خوبی لیکن / کاکلت آمده در حسن از ایشان بر سر

در صدف گوهر جدا باشد ز آغوش صدف / وصل هجران است هر جا دورباشِ ناز هست