شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9805

سیلاب ریشۀ ما نتواند از زمین کنْد/خار علایق از بس دامان ما گرفته (پایداري)

خویش را پیش تر از مرگ خبر باید کرد/در حضَر فکر سرانجام سفر باید کرد (پیش بینی و عدم غفلت)

آن چه او ریخت به پیمانۀ ما نوشیدیم /اگر از خمر بهشت است و گر از باده مست (تسلیم و رضا)

به هواداري او ذره صفت رقص کنان/  تا لب چشمۀ خورشید درخشان بروم (کشش و کوشش)

 فرض است فرمان بردن از حکم جلودار / گر تیغ بارد گو ببارد نیست دشوار

باید به مژگان رُفت گرد از طور سینین / باید به سینه رَفت زین جا تا فلسطین

یعنی کلیم آهنگ جان سامری کرد / ای یاوران باید ولی را یاوری کرد

حکم جلودار است بر هامون بتازید / هامون اگر دریا شود از خون، بتازید

خاک را زنده کند تربیت باد بهار                           سنگ باشد که دلش زنده نگردد به نسیم

 محتشم زد چو گدایان در دریوزه عام                   تا به این پی نتوان برد که او سائلِ کیست

 گر نه مرغ چمن از همنفس خویش جداست           همچو من خسته و نالنده و دل‌ریش چراست

 محمل آن به که ازین مرحله بیرون نبرم                   که ره بادیه از خون دلم ناپیداست