شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20944

تا خار غم عشقت آویخته در دامن / کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها

به تیرگی شده آشفته‌تر حقیقت شرع / سواد زلف تو گویی که رای بوالحکم است

ز دور چرخ شبی این سؤال می‌کردم / که از زمانه مرا خود نصیب جمله غم است؟ 

به طیره گفت نبینی سپهر کاسه‌مثال / ز بهر خوردن خون تو جمله تن‌شکم است؟

 بگذار دستت راز دستم را بداند/ بی‌هیچ پروایی که دست عشق با ماست

 هزار بار بگفتم که گوشه گیر ای دل / ز چشم او که کمین شیوه‌اش کمین باشد

سخن کز سوز دل تابی ندارد / چکد گر آب از او آبی ندارد

مشام جان شد اندر چین زلف او بدانسان خوش / که درد سر کشد گر نافه آهوی چین بوید

مضافٌ‌الیه ـ مضافٌ‌الیه

مفعول ـ متمّم

مضافٌ‌الیه ـ متمّم

مفعول ـ مضافٌ‌الیه

مکاری از ما سی دینار مغربی می‌خواست: کرایه‌دهندۀ اسب و شتر از ما سی دینار طلای مرغوب طلبکار بود.

قیّم و دلاک آمدند و خدمت کردند: کارگران حمام به خدمت ما رسیدند و مشغول به کار شدند.

شوخ از خود باز کنیم: چرک و آلودگی بدنمان را بشوییم.

وسعتی نداشت که حال مرا مرمتی کند: تنگ‌دست بود و نمی‌توانست به من کمک کند.