شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 14608

شباهنگ به غروب آهنگ کرد و مشاطه دهر جبین صباح را رنگ کرد.

اندر گلستان ادب کرامتی را و حالتی را دیدم و از در برون.

نصیحت بی جا بلا باشد و کلام دروغ ناروا.

طالب علم عزیز است و طالب مال ذلیل.

از او آن صفت می‌زاید و از من این صورت می‌آید

صاحب دنیا به عین عنایت حق ملحوظ است و به حلال از حرام محفوظ.

در ایام طفولیت متعبد و شب‌خیز بودم و مولع زهد و پرهیز.

داشتن گنج نهایت است و در راه درست دادنش غایت.

خالق و رازق زمین و زمان/ حافظ و ناصر مکین و مکان

جبریل مقیم آستانت/ افلاک حریم بارگاهت

جمله معشوق است و عاشق پرده‌ای/ زنده معشوق است و عاشق مرده‌ای

مرا برف باریده بر پرّ زاغ/ نشاید چو بلبل تماشای باغ

هر که به تأدیب دنیا راه صواب نگیرد به تعذیب عقبی گرفتار آید.

هر که را زر در ترازوست زور در بازوست.

سنگ سراچه دل را به آب دیده می‌سفتم و این بیت‌ها مناسب حال خود می‌گفتم.

هر که با بزرگان ستیزد خون خود ریزد.

امروز خندان آمدی مفتاح زندان آمدی / بر مستمندان آمدی چون بخشش و فضل خدا

 رو سخت کن ای (مُرتجا: امید داشته شده) مست از کجا شرم از کجا / ور شرم داری یک قدح بر شرم افشان ساقیا

 ما شب‌روی آموخته،‌ صد پاسبان را سوخته / رخ‌ها چو گل افروخته کان بیذق (سرباز) ما شاه شد

 طوفان اگر ساکن بدی گردان نبودی آسمان / زان موج بیرون از جهت این شش جهت جنبان شود