شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه

قافیه در همه ابیات درست است؛ به‌جز:

از همه باشد به حقیقت گزیر/ از تو نباشد که نداری نظیر

ای خنده تو راهزن کاروان قند/ ما نیش عشق خورده و لعل تو نوشخند

گر چه آتش نیز هم جسمانی است/ نه ز روح است و نه از روحانی است

تو آنچ از تو سزد گفتی و کردی/ غم جان من بیچاره خوردی

قاعده‌ی قافیه در کدام بیت متفاوت است؟

تـو را ز حـال پـریـشـان مـا چه غم دارد؟ اگـر چـراغ بـمـیـرد صـبا چه غم دارد؟

کس این کند که دل از یار خویش بردارد مگر کسی که دل از سنگ سخت‌تر دارد

گــر از جــفـای تـو روزی دلـم بـیـازارد کـمـنـد شـوق کـشـانم به صلح باز آرد

مـگـر نـسـیـم سـحـر بـوی یار من دارد کـــه راحــت دل امــیــدوار مــن دارد

قافیه در کدام بیت درست نیست؟

فضل حق با این که او کژ می‌تند عـاقـبت زین جمله پاکش می‌کند

کـوه‌هـا هـم لـحـن داوودی کـند جـوهـر آهـن بـه کـف مـومـی بود

کـیـسـه‌هـای زر بدزدید از کسی مـی‌رود هر سو که هین کو مفلسی

گـر گـذاری زین هوس‌ها تو بدن بس پشیمان و غمین خواهی شدن

کدام بیت ذوقافیتین است؟

هـــر کـــه را بــا مُــرده ســودایـی بـوَد بـــر امـــیـــد زنــده ســیــمــایــی بـوَد

ســـوخـــتــم چــون بـوی بـرنـایـد زمـن و آتـــش غـــم روی نـــنــمــایــد زمـن

شـاه فـلـک بـین به صبح، پرده بر انداخته پـیـر خـرد بـیـن به می‌، خرقه در انداخته

ای چـرخ از آن سـتاره‌ی رعنا چه خواستی وای بـاد از آن شـکـوفه‌ی زیبا چه خواستی

مفهوم کدام بیت، متفاوت با سایر ابیات است؟

من اول روز دانستم که با شیرین درافتادم / که چون فرهاد باید شست دست از جان شیرینم

گر عزم جفا داری سر در رهت اندازم / ور راه وفاگیری جان در قدمت ریزم

مشکل است از درد و داغ عشق دل برداشتن / ورنه می‌دادم به سیلاب فنا این خانه را

به تیغم گر کشد دستش نگیرم / وگر تیرم زند منت پذیرم

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30607