شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 24157

موران-عمر

ستایش-شیراز

خنده رو-باستان

بهار-آفتابی

در تقطیع این مصراع، نخستین هجا بلند است.

دو هجای کوتاه در کنار یکدیگر قرار دارند.

هجای آخر مصراع را که کشیده است، بلند در نظر می‌‌گیریم.

در مصراع ۷ مصوت بلند وجود دارد.

پس از چندین شکیبایی شبی یارب توان دیدن 

نمی‌بینم از همدمان هیچ بر جای

خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد 

ز دریای عمّان برآمد کسی

هوا ابر است پر کن از شراب ناب کشتی را / که از باد موافق بهتر است این آب کشتی را

مدّ کوتاهی است صبح از دفتر احسان شب / سرمکش چون خامه زنهار از خط فرمان شب

از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت / شد عزیز آن‌کس که یوسف را ز پیراهن شناخت

خنده‌رویی میهمان را گل به جیب افشاندن است / تنگ‌خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است

مرا یار هرگز نیاید به کار 

تواضع کن آن را که دانشور است 

چون بوی تو دارد جان، جان را هِله بنوازم 

به فتراک دونان تعّلق مکن