شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20732

محراب و عبادتگاه - ازل و ابد 

دَغَل و مکّار - وضع کردن و قرار دادن 

خار نژند - غَرض و مقصود 

هضم و گوارش - اشباح و ارواح 

تا توانی از نیکی کردن میاسا و خود را به نیکوکاری به مردم نمای.

هرکه داد از خویشتن بدهد، از داور مستغنی باشد.

بدان کوش که به هر محالی از حال و نهاد خویش بنگردی.

به هر نیک و بد، زود شادان و زود اندوهگین مشو.

در سرای گشاده است و هیچ حجاب نیست.

به دیوان باید رفت که مهمّات ملک بسیار است.

خراسان اینجا از دست ما بشد.

رقعه‌ای نوشتم و عذری خواستم و گفتم که بعد از این به خدمت رسم.

گفتم ای بخت بخفتیدی و خورشید دمید                                                             گفت با این همه از سابقه نومید مشو

گوشوار زر و لعل ار چه گران دارد گوش                                                             دور خوبی گذران است نصیحت بشنو

گر روی پاک و مجرّد چو مسیحا به فلک                                                              از چراغ تو به خورشید رسد صد پرتو

چشم بد دور ز خال تو که در عرصة حسن                                                        بیدقی راند که برد از مه و خورشید گرو