شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23944

ترحم بر پلنگ تیز دندان/ ستمکاری بود بر گوسفندان

گاوان و خران باربردار/ به ز آدمیان مردمآزار

گر انصاف خواهی سگ ناشناس/ به از آدمی‌زاده‌ی ناسپاس

هر که فریادرس روز مصیبت خواهد/ گو در ایام سلامت به جوانمردی کوش

هزار سختی اگر بر من آید آسان است/ که دوستی و ارادت هزار چندان است

سفر دراز نباشد به پای طالب دوست/ که خار دشت محبت گل است و ریحان است

اگر تو جور کنی جور نیست، تربیت است/ وگر تو داغ نهی داغ نیست درمان است

جماعتی که ندانند حظّ روحانی/ تفاوتی که میان دواب و انسان است

ادبیات همواره معنایی حول و حوش «آداب و هنجار» دارد.

بیان باور، خیال یا اندیشه با کیفیت بالا می‌تواند مصداق ادبیات باشد.

ادبیات، ماده اصلی زبان است و در منطق زبان، هر واژه معنایی روشن دارد

«بلاغت» به معنای روشنی و درستی کلمه و کلام است و با ضرب‌المثل «هر سخن جایی و هر نکته مقامی دارد» مرتبط است.

«را» در بیت سوم، در معنای حرف اضافه به کار رفته است.

بیت سوم، دو جمله است.

در بیت آخر، آرایۀ کنایه وجود دارد.

«ماه و ناهید و مهر» آرایۀ مجاز دارند. (مجاز از همۀ افلاک)