شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هفتم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن های 10 و 11 | آزمون شماره 14302

الف _ ب       

ب _ ج         

ج _ ه_       

د _ ه_

صائب _ محتشم کاشانی

کلیم _ محتشم کاشانی

کلیم _ بابافغانی

صائب _ بابافغانی

مردم چشم مرا گر هدف تیر کنی / به تماشای رخت چشم دگر باز کند

مگیر از دهن خلق، حرف را زنهار / به آسیا چو شدی پاس دار نوبت را

 گریه در دنبال باشد خنده بی‌وقت را / خنده زن چون گل اگر در خون‌ شنا می‌بایدت

نیک و بد یک‌سان بود پیش سپهر سنگدل / نیست ممکن آسیا فرق جو از گندم کند

شعر بابافغانی شیرازی از نظر دقت، ظرافت و رقت معانی مشهور است.

زبان فارسی حتی پس از حاکمیت استعمار انگلیس بر هند، هم‌چنان زبان رسمی آن دیار بود.

 آشنایی با تفکر و معارف هندوان کم و بیش در تغییر سبک دخیل بود.

شاعران قرن دهم به دلیل کم‌توجهی شاهان صفوی و ادب‌گرایی سلاطین هند به دربارهای هند روی آوردند.