شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 1 - عربی، زبان قرآن 1

عیّن العبارة التی فیها فعلٌ له حرفانِ زائدانِ:

یُؤکِّدُ القرآن علی حُریة العقیدةِ!

(اِنَّ اللهَ یُحبُّ الّذینُ یُقاتلونَ فی سبیله صفّاً(

یتجلّی إتّحاد الاُمّة الإسلامیّة فی صورٍ کثیرةٍ!

إنَّ القرآن یأمُر المسلمینَ اَلّا یسبُّوا معبودات المشرکین و الکفّار!

﴿لا یکلّف الله نفساً إلّا وسعها﴾:

الله به کسی جز به اندازة توانش تکلیف نمی‌دهد!

خداوند به هیچ کس تکلیف نداده است، مگر به اندازة توان او!

خداوند کسی را جز به اندازة درخواستش مکلّف نمی‌کند!

الله به هر کس فقط به اندازة توانش تکلیف می‌دهد!

«الفرس قادرٌ علی النّوم و هو واقفٌ علی أقدامه!» عیّن الصحیح في التحلیل الصرفيّ و اُسلوب الجملة:

الفرس: اسم - مفرد مذکر - مبتدا و مرفوع و الجملة فعلیة

قادر: مشتق و اسم فاعل (مصدره: قدرة) - خبر و مرفوع

هو: اسم - ضمیر منفصل - للغائب - مبتدأ و الجملة فعلیة

واقف: مشتق و اسم فاعل (مصدره: توقّف) - خبر و مرفوع

«أنشَدَ کثیرٌ مِن الشّعراءِ الإیرانیّینَ أبیاتاً مَمزوجةً بالعربیّةِ و الفارسیّةِ و سَمّوها بِالمُلمَّع!» عیّن الصّحیح:

بسیاری از شاعران ایرانی، ابیاتی آمیخته به عربی و فارسی سرودند و آن‌ها را ملمّع نامیدند!

شاعران بسیاری از ایرانیان، ابیات عربی و فارسی را آمیختند و آن‌ها را ملمّع نامیدند!

بسیاری از شعرای فارسی، بیت‌هایی مخلوط به فارسی و عربی سروده‌اند که آن‌ها را ملمّع می‌نامند!

بسیاری از شاعران ایرانی، ابیاتی که در آن‌ها فارسی و عربی سروده‌اند، آن‌ها را ملمّع می‌نامند!

«کان لَنا ضیوفٌ في أربع یوماً و خمسة لیالیاً!» . عَیّن الصَّحیح لِلأَخطاء:

أربعة - أیّام - خمس - لیال

ضیوف - أربع - یوماً - خمسة

کانت - ضیوفاً - أیاماً - لیالي

کان - أربعة - خمس - لیلاً

شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 1 - عربی، زبان قرآن 1 | آزمون شماره 4457