شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 4099

ملک‌الشعرا بهار، میرزایوسف‌خان اعتصامی آشتیانی، دهخدا، ادیب‌الممالک فراهانی

ملک‌الشعرا بهار، ادیب‌الممالک فراهانی، دهخدا، ملک‌الشعرا بهار 

میرزایوسف‌خان اعتصامی آشتیانی، ملک‌الشعرا بهار، دهخدا، ملک‌الشعرا بهار

میرزایوسف‌خان اعتصامی آشتیانی، ملک‌الشعرا بهار، میرزا جهانگیرخان، ادیب‌الممالک فراهانی 

در دوره ناصرالدین شاه با رفت و آمد ایرانیان به اروپا، نمایشنامه‌نویسی در ایران رواج یافت. اولین کسی که در ایران به نوشتن نمایشنامه فارسی پرداخت، سه نمایشنامه کوتاه تألیف کرد.

از رمان‌نویسان این دوره می‌توان به میرزاآقا تبریزی با رمان «شمس و طغرا» و میرزا حسن‌خان بدیع با دو اثر «شمس‌الدین و قمر» و «داستان باستان» اشاره کرد.

در عصر مشروطه بیش‌ترین رویکرد نویسندگان به رمان‌های تاریخی بود که یکی از دلایل آن، وجود نوعی باستان‌گرایی و روحیه کاوشگرانه در شناخت هویت گذشته میان آن‌ها بود.

از عوامل مؤثر بر رشد آگاهی و تحوّل اندیشه ایرانیان در سال‌های قبل از مشروطه، فنّ ترجمه بود و ترجمه آثار اروپایی با ایجاد چاپخانه در زمان فتحعلی شاه آغاز شد.

با رفت و آمد ایرانیان به اروپا در دوره ناصرالدین‌شاه، رواج یافت.

در ایران با تأسیس چاپخانه در زمان فتحعلی‌شاه آغاز شد.

از موضوعاتی بود که در محدوده تاریخی مشروطه چندان رواج نداشت.

اولین ایرانی که در این زمینه فعالیت کرد، میرزاآقا تبریزی بود.

یک

سه

چهار

دو