شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 11181

سایه‌ات را از سرم مگیر، ای که خورشید به شوقِ تو طلوع می‌کند هر بامداد.

و هر شبانگاه ماه، به تقلیدی کودکانه از چهره‌ی دلرُبای تو خودنمایی می‌کند.

گردشِ خورشید به دورِ زمین، نظری است که سال‌ها پیش بی‌اعتبار شد.

امّا ماه، فقط از جاذبه‌ی خورشیدِ روی توست که دورِ زمین می‌چرخد.

جمله مرغان به پرّ و بال خود پرّیده‌اند / من ز بال و پر خود بی‌بال‌وپر پرّیده‌ام

در تنگ‌نای سینه حسرت کشیده ام / گهواره بصیرت مردان نهفته است

مست و خوشی باده کجا خورده‌ای؟ / این مه نو چیست که آورده‌ای؟

آن نقطه‌های خال چه شاهد نشانده‌اند! / وین خطّه‌های سبز چه موزون کشیده‌اند!