شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس پانزدهم : کبوتر طوقدار

مفهوم کدام بیت با دیگر ابیات متفاوت است؟

آتش به دو دست خویش در خرمن خویش / من خود زده‌ام چه نالم از دشمن خویش

گرچه دانم که نیک بد کردم / چه توان کرد چون که خود کردم

کفن بر تن تند هر کرم پیله / بر آرد آتش از خود هر چناری

من نیک تو خواهم و تو خواهی بد من / تو نیک نبینی و به من بد نرسد

در کدام گزینه غلط املایی وجود دارد؟

چون زیر طاقش بردند پای بر نردبان بنهاد.

کویر انتهای زمین و پایان سرزمین حیات است.

به مؤونت و مظاهرت ایشان از دست صیّاد بجستم.

طی دو سه لمحه همه چیز را به خاکستر تبدیل کرد.

در کدام گزینه غلط املایی وجود دارد؟

سوز فراق اگر آتش در قعر دریا زند، گرد از او برآورد و کوه را به سر درآورد.

تصوّف علّتی چون صرصام است که آغازش هذیان است و پایانش آرامش.

چون از وی گناهی آید، به گفتار خردمندان ثقت او مستحکم نگردد.

سر بر زانوی تفکّر نهاد که این چه امهال جاهلانه و اهمال کاهلانه بود که من ورزیدم؟!

همهٔ ابیات با عبارت زیر ارتباط معنایی دارند، به‌جز:

«و زاغ با خود اندیشید که بر اثر ایشان بروم و معلوم گردانم فرجام کار ایشان چه باشد که من از مثل این واقعه ایمن نتوانم بود.»

چو بد کردی مشو ایمن ز آفات / که واجب شد طبیعت را مکافات

ز دست‌برد حوادث، وجود ایمن نیست / نشسته‌ایم و بر این گنج، پاسبان شده‌ایم

بیاور می که نتوان شد ز مکر آسمان ایمن / به لعب زهره چنگی و مریخ سلحشورش

خروش سیل حوادث بلند می‌گوید / که خواب امن درین خاکدان نمی‌باشد

معنی چند واژه درست است؟

خازن: فرشته / بادافره: مجازات / وقیعت: اتّفاق / خیرخیر: سریع / کوشک: قصر / مراوده: گفت‌وگو / سلک: رشته / کندوکاو: تفحّص / چارق: روسری / جنحه: گناه

پنج

شش

هفت

هشت

شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس پانزدهم : کبوتر طوقدار | آزمون شماره 10196