شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18617

هیچ همچون پوچ عالی نیست / این گلیم تیره بختی هاست

و باید بشنوم گه گاه /  همان ابریشمین تحریرِ محزونِ خموشی را / که دارد موج و اوج دلکشی در پرده ی عشاق

با آرزو ی تو، ای آرزوی همیشه / گویی درین گوشه ی غم / امشب من آزادم ،آزاد

همچنان می رفت و می آمد / همچنان میگفت و میگفت و قدم می زد / گاه می استاد و به سویی چشم می غرٌاند

 « گر مرد رهی راه نهان باید رفت  / گر می‌خواهی که راهت انجام دهد 
صد بادیه را به یک زمان باید رفت / منزل همه در درون جان باید رفت »

« در عالم توحید به کس هیچ مگوی / این‌جاست کسی, کسی که هرک آن‌جا شد 
در سینه نگه دار نفس هیچ مگوی / هیچ است همه از همه پس هیچ مگوی »

« دل در پی راز عشق , پویان می ‌دار /  سِرّی که سر اندر سرِ آن باخته‌ای 
 جان می‌‌کَن و راز عشق, در جان می‌دار / چون پیدا شد ز خویش پنهان می‌دار »

« ای دل به سخن مگرد در خون پس از این /  عمری‌ است که تا زبانی از سر تا پای 
 از نطق مرو ز خویش بیرون پس از این / وقت است که گوش گردی اکنون پس از این »

مخور غم تا توانی باده خور شاد / مبادا کز سرت مویی برد باد

صاف فلک مجوی که درد است در عقب / نوش جهان منوش که نیش است در میان

هر دم به یاد آن لب میگون و چشم مست / از خلوتم به خانه‌ی خمّار می‌کشی

چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی؟ / تو صنم نمی‌گذاری که مرا نماز باشد

سه

دو

چهار

یک